From Melbourne to....

Hallo lievelingsmensen! Het is alweer een week geleden dat ik aankwam in Melbourne en het is ook al weer even geleden dat ik wat van mij heb laten horen via dit kanaal (niet zappen, heb veel te vertellen). Laten we beginnen waar ik ben geëindigd. Tijdens mijn laatste blog was ik nog in Melbourne. De dag na mijn tripje door het centrum van Melbourne ben ik met het Duitse meisje (Katharina) naar Brighton Beach geweest met de auto van Katharina. Het strand opzich was niet heel bijzonder maar er stonden allemaal leuke gekleurde huisjes, waarschijnlijk rommelhokjes. Leuk van buiten, rommeltje van binnen. De huisjes zijn natuurlijk vanuit alle hoeken op de kiek gezet! Eigenlijk wilde ik daarna Melbourne nog even in, maar ik had om 16u een date met een Zweedse jonge man. Helaas niet als mogelijke bruidegom, maar omdat hij mij ging helpen met het jobsearch pakketje. Daar ga ik jullie verder niet mee vervelen ;). Ik ben daarom nog maar even St. Kilda verder gaan verkennen (al snel had ik spijt want binnen vijf minuten vroren zowel mijn neus als oren eraf). Na de Date met de Zweedse jonge man zijn Katharina en ik beneden in de keuken van het hostel gaan eten. Brood met pindakaas. Lekker karig. Diezelfde avond was er in het hostel een 'Boozy Bingo'. Ik denk dat dit vrij weinig uitleg nodig heeft. Bingo + drank = succesvolle avond. En toen. Zag ik ineens een bekend gezicht. Ik dacht NEEEEEEE. What the froyo! Zit ik aan de andere kant van de wereld.. potjandozie. Ik heb de hele avond met haar (Lizette) staan praten en nadat het voor het hostel tijd werd om te gaan slapen gingen wij nog even door in de Vineyard. Met Katharina, Lizette, nog een Duitse jongen en een jongen uit Nieuw Zeeland (genaamd Basil, volgens mij heb ik heb de rest van de avond Basilicum genoemd). Dat ik de volgende dag weer om 6 uur op moest maakte me niks uit. Yolo right?!
De volgende dag vertrok ik dus uit Melbourne. Ik ben er maar kort geweest maar toch had ik al een beetje hartpijn. In een korte tijd veel nieuwe indrukken, veel nieuwe mensen en vooral mezelf weer een beetje leren kennen. Ik ga zeker nog terug naar Melbourne. Anyway, we werden opgehaald met een busje van Groovy Grapes ( de tour operator). Angus was onze busdriver en een Italiaan (Giacomo Calzoni, hij was de sjaal de rest van de tour) en ik werden als laatste opgepikt. Na een introductie rondje in de bus bleken er vijf Nederlanders te zijn, drie Italianen en een Duitser mee te gaan op tour! Het was al snel heel gezellig. We reden eerst een stuk uit Melbourne en al vrij snel reden we langs de kust. En toen, daar wassie dan, the GREAT OCEAN ROAD. Ik blijf mezelf knijpen, het blijft zo onwerkelijk dat ik hier ben. Enerzijds zie ik steeds nieuwe dingen, anderzijds voelde het hier al snel 'gewoon'. Natuurlijk. Mis ik al mijn lievelingsmensen, maar ik ontmoet hier zoveel mensen en iedereen is zo makkelijk dat het bijna lastig is om tijd voor jezelf te nemen en überhaupt iemand te missen :p anyway, na de nodige foto's reden we verder, genoten we van een BBQ (waar we werden lastig gevallen door Kaketoes) en zagen we de mooiste uitzichten en stranden langs de kust. Op een gegeven moment maakte we een stop bij een of ander eettentje, waar er meteen vogels in alle kleuren van de regenboog op ons af kwamen en ik EINDELIJL een koala in levende lijve heb gezien. Slapend dan wel, maar dat kan ik het beestje niet kwalijk nemen. Na wederom miljoenen foto's reden we verder. En verder. Ennnnn verder. Mijn hemel wat een rit. Tegen zonsondergang kwamen we aan bij the Twelve Apostles. Wat. Een. Uitzicht. Ik heb lang staan staren naar het klotsende water en de zon die onderging. Ik ging net niet huilen haha Drama Queen hiero. Het was zo mooi! Na deze meest bizar mooie zonsondergang ever reden we naar Princetown. Een dorp met twee huizen, een postkantoor, pub en welgeteld 9 inwoners. Door onze komst was de populatie dus ineens verdubbeld. We verbleven in een huisje en aten een pizza in de pub!
De volgende dag reden we verder langs de GOR. We zagen de London Bridge en the Bay of Islands. Daarna reden we wat meer het binnenland in, richting Tower Hill Reserve, een oude inactieve vulkaan. Hier is overigens niks van terug te zien, maar het gaat om het idee. We liepen eerst een heuvel op voor een 360 graden view over de omgeving. En vervolgens wederom een BBQ. Erg leuk hier trouwens. Ze hebben veel parkeerplekken en parkjes met een BBQ waar je gewoon gebruik van kunt maken. Iedereen maakt ook alles netjes weer schoon! Op een gegeven moment kwamen er twee Emoes op ons af lopen, die wat te eten wilden bietsen. Helaas voor hen hadden we net alles afgeruimd en afgewassen. Tevens een tweede koala gespot. I'm in love. Wat een dropjes zijn dat (als ze slapen). Na de lunch gingen we weer op pad. Richting Grampians National Park. Erg mooi, maar ook veel roadkills. We stopten bij een of ander cultural centre, waar we iets konden lezen over de Aboriginals uit deze omgeving. Vervolgens op pad, op zoek naar wilde kangaroos! Al snel vonden we deze! Gewoon midden in het dorp waar we ook zouden overnachten. Een aantal van de kangaroos konden we aaien, maar bij de grote gespierde kangaroos die boven mij uitstaken als ze alleen op hun achterpoten stonden bleef ik liever uit de buurt (Google 'boxing kangaroo). Na deze knuffelsessies was het tijd om te eten. We aten spaghetti bolognese, met kangaroo gehakt....
beetje taai was het wel, maar schijnbaar heel gezond... Na een kaart spelletje zijn we weer gaan slapen, want we moesten weer vroeg op. En omdat ik morgen ook weer vroeg op moet maak ik een einde aan dit verhaal. Ik ga morgen naar Kangaroo Island voor twee dagen. Daarna zal ik weer verder schrijven! ;) voor nu weltruste!
XOXO