Prison Break
16 augustus 2015 - Saint Kilda, Australië
Nee, ik ben niet gearresteerd ofzo, maar ik heb vandaag weer eens flink de toerist uitgehangen. Ik ben nu ook eenmaal een toerist, dus dan mag dat. Ik zal beginnen bij het begin.
Gisteravond was nogal een vreemde avond. Toen ik terug kwam van mijn wandeling door St. Kilda (zo rond 17u), was een kamer genoot als flink aan de drank met een Ierse maat van hem. Samen met een Duits meisje ben ik erbij gaan zitten, maar ik dronk gewoon water. Dat smaakt echt heel anders dan ons water, maar hé, het is gratis! Op een gegeven moment waren de twee jonge heren weg. De een letterlijk, de ander was op bed in slaap gevallen. Het was toen pas 21u. Het Duitse meisje en ik besloten naar beneden te gaan. In het hostel zelf hebben ze een bar en schijnbaar elke avond een feestje. Dat heb ik geweten. Goedemorgen kater! Het begon met een biertje. En niet zomaar een. Een halve liter. Kanonnen! En nog steeds geen avondeten gehad. Oops. Die kwam binnen. We bestelden wat frietjes, dan hadden we in ieder geval een soort van bodem. Die bodem was eerder een moeras dan een goede fundering gezien de halve liter bier al op was voordat we de frietjes kregen. Daarna gingen we over op de 'jars'. Dat waren groene, rode of blauwe jars. Iets met drank en een fel kleurtje. Zoet, zuur, koud en vooral yummie. Dat ging hard. Al snel werden er wat dansjes gedaan. Om 00:30u zwaaide Dronkensloot naar me, dus toen heb ik haar naar boven gehesen. De rest ging nog op stap, maar zij zijn al langer in Melbourne en hoeven de stad niet meer te zien. Ik wilde graag nog wat hebben aan mijn zondag, dus ik ben gaan slapen.
De volgende ochtend was ja, toch best wel zwaar. Rond 9u werd ik al wakker en net op dat moment kwam een kamergenoot terug van stappen. What The F*ck?! Na een snelle douche en een uitleg in gebrekkig Engels over waarom ik nu al wakker ben en ga (dus je hebt een kater maar gaat toch dingen doen?!) heb ik na een ontbijt bij de Subway ($5,- deal = 6 inch broodje + drinken) de tram gepakt naar het centrum van Melbourne. In de tram had ik even een kleintje paniekaanval. Ineens voelde ik me even heel alleen. Heel raar. Niet te lang bij stil blijven staan. Al snel herkende ik plekken van foto's en uiteraard ook van All You Need Is Love (gotta love Robert ten Brink). Het blijft onwerkelijk om hier te zijn. Ik loop en kijk om me heen en kijk nog eens goed, maar het komt nog niet helemaal binnen. Al snel vond ik het juist lekker om alleen de stad te verkennen. Met niemand rekening houden en lekker mijn eigen plan trekken. Ik voelde me best wel cool. Aan de andere kant van de wereld in mijn een grote stad verkennen. Ik heb me geen moment onveilig gevoeld, heel fijn!
Ik begon mijn ontdekkingstocht langs de Yarra River, richting Flinders Street Station. Een groot geel/gouden treinstation. Melbourne is apart. In positieve zin. Er zijn kleinere, wat oudere gebouwen (wat iedereen Europees noemt maar ik zie er weinig Europees in terug) en direct daarnaast enorm hoge, moderne kantoorgebouwen. Ik vervolgde mijn wandeling naar Federation Square en Hosier Lane, waar street artists zich uitleven met graffiti. Daarna richting China Town, door naar Old Melbourne Gaol. Juist, een oude gevangenis. Ik had ruim de tijd dus besloot een rondleiding mee te doen. Voor $5,- extra kon je een of andere 'experience' meemaken. De gids had allerlei sappige verhalen over gevangenen en doodstraffen. Daarna ging ik door naar de Old Melbourne Gaol Experience. We werden gearresteerd en gevangen genomen. De 'agent' was hilarisch. Het was een kleine Ozzy en sprak ons steng toe. In de rij! Vrouwen links, mannen rechts, schouder aan schouder, eigendommen inleveren, omdraaien, handen omhoog, gezicht naar de muur. En door naar de cel. Lekker dan. Daar had ik niet op gerekend. De grapjas deed ook het licht uit. En bedankt. Daar zat ik dan, in het donker met allemaal vreemden in prison. Het duurde twee minuten. Ach dat ook eens meegemaakt. Nog enigszins in shock liep ik door naar de Queen Victoria Market. Inmiddels was het 16:45u en werd de markt al opgeruimd. Die prison experience duurde langer dan ik had verwacht. Jammer maar helaas! Ik liep terug naar de tramhalte waar ik ook was uitgestapt, terug naar het hostel.
Nu lig ik te chillen in mijn stapelbed. Foto's nog eens bekijken, al mijn apparatuur opladend en mijn laatste dropduo's uit Nederland opeten Mijn volgende blogs zal ik weer proberen in te korten! ;) en wat minder frequent schrijven
XOXO
Gisteravond was nogal een vreemde avond. Toen ik terug kwam van mijn wandeling door St. Kilda (zo rond 17u), was een kamer genoot als flink aan de drank met een Ierse maat van hem. Samen met een Duits meisje ben ik erbij gaan zitten, maar ik dronk gewoon water. Dat smaakt echt heel anders dan ons water, maar hé, het is gratis! Op een gegeven moment waren de twee jonge heren weg. De een letterlijk, de ander was op bed in slaap gevallen. Het was toen pas 21u. Het Duitse meisje en ik besloten naar beneden te gaan. In het hostel zelf hebben ze een bar en schijnbaar elke avond een feestje. Dat heb ik geweten. Goedemorgen kater! Het begon met een biertje. En niet zomaar een. Een halve liter. Kanonnen! En nog steeds geen avondeten gehad. Oops. Die kwam binnen. We bestelden wat frietjes, dan hadden we in ieder geval een soort van bodem. Die bodem was eerder een moeras dan een goede fundering gezien de halve liter bier al op was voordat we de frietjes kregen. Daarna gingen we over op de 'jars'. Dat waren groene, rode of blauwe jars. Iets met drank en een fel kleurtje. Zoet, zuur, koud en vooral yummie. Dat ging hard. Al snel werden er wat dansjes gedaan. Om 00:30u zwaaide Dronkensloot naar me, dus toen heb ik haar naar boven gehesen. De rest ging nog op stap, maar zij zijn al langer in Melbourne en hoeven de stad niet meer te zien. Ik wilde graag nog wat hebben aan mijn zondag, dus ik ben gaan slapen.
De volgende ochtend was ja, toch best wel zwaar. Rond 9u werd ik al wakker en net op dat moment kwam een kamergenoot terug van stappen. What The F*ck?! Na een snelle douche en een uitleg in gebrekkig Engels over waarom ik nu al wakker ben en ga (dus je hebt een kater maar gaat toch dingen doen?!) heb ik na een ontbijt bij de Subway ($5,- deal = 6 inch broodje + drinken) de tram gepakt naar het centrum van Melbourne. In de tram had ik even een kleintje paniekaanval. Ineens voelde ik me even heel alleen. Heel raar. Niet te lang bij stil blijven staan. Al snel herkende ik plekken van foto's en uiteraard ook van All You Need Is Love (gotta love Robert ten Brink). Het blijft onwerkelijk om hier te zijn. Ik loop en kijk om me heen en kijk nog eens goed, maar het komt nog niet helemaal binnen. Al snel vond ik het juist lekker om alleen de stad te verkennen. Met niemand rekening houden en lekker mijn eigen plan trekken. Ik voelde me best wel cool. Aan de andere kant van de wereld in mijn een grote stad verkennen. Ik heb me geen moment onveilig gevoeld, heel fijn!
Ik begon mijn ontdekkingstocht langs de Yarra River, richting Flinders Street Station. Een groot geel/gouden treinstation. Melbourne is apart. In positieve zin. Er zijn kleinere, wat oudere gebouwen (wat iedereen Europees noemt maar ik zie er weinig Europees in terug) en direct daarnaast enorm hoge, moderne kantoorgebouwen. Ik vervolgde mijn wandeling naar Federation Square en Hosier Lane, waar street artists zich uitleven met graffiti. Daarna richting China Town, door naar Old Melbourne Gaol. Juist, een oude gevangenis. Ik had ruim de tijd dus besloot een rondleiding mee te doen. Voor $5,- extra kon je een of andere 'experience' meemaken. De gids had allerlei sappige verhalen over gevangenen en doodstraffen. Daarna ging ik door naar de Old Melbourne Gaol Experience. We werden gearresteerd en gevangen genomen. De 'agent' was hilarisch. Het was een kleine Ozzy en sprak ons steng toe. In de rij! Vrouwen links, mannen rechts, schouder aan schouder, eigendommen inleveren, omdraaien, handen omhoog, gezicht naar de muur. En door naar de cel. Lekker dan. Daar had ik niet op gerekend. De grapjas deed ook het licht uit. En bedankt. Daar zat ik dan, in het donker met allemaal vreemden in prison. Het duurde twee minuten. Ach dat ook eens meegemaakt. Nog enigszins in shock liep ik door naar de Queen Victoria Market. Inmiddels was het 16:45u en werd de markt al opgeruimd. Die prison experience duurde langer dan ik had verwacht. Jammer maar helaas! Ik liep terug naar de tramhalte waar ik ook was uitgestapt, terug naar het hostel.
Nu lig ik te chillen in mijn stapelbed. Foto's nog eens bekijken, al mijn apparatuur opladend en mijn laatste dropduo's uit Nederland opeten Mijn volgende blogs zal ik weer proberen in te korten! ;) en wat minder frequent schrijven
XOXO
XXX
Leuk om te lezen!