Bikini- en bankperikelen
10 september 2015 - Darwin, Australië
Goed, Darwin deel 2. Eenmaal in Darwin checkten we in in onze hostels. Ik zat samen met een groot deel van de groep in een zelfde hostel en zelfs in dezelfde kamer. We besloten om ons even op te frissen (lang douchen en uitgebreid opmaken). We liepen hierna met een aantal mensen (Carol & Alice, de twee Ierse dames, Mark, een Ozzie en Mandy, Dutchie) richting de Mindil Beach Sunset Markets. We dachten 'daar zijn we zo', maar dat viel tegen. We hadden nog niet gegeten dus we besloten om op de markt wat te eten. Dat schijnt erg lekker en gevarieerd te zijn, maar vooral goedkoop. Je gelooft het of niet, maar er stond ook een poffertjes kraam. Juist. Ik at in Darwin poffertjes. Ik sloot mijn ogen bij het eerste poffertje en even waande ik mij in Nijmegen tijdens de vierdaagsefeesten. Toen ik mijn ogen weer opende bleek ik gelukkig nog gewoon in Darwin te zijn. Na ons 'dinertje' liepen we nog een rondje over de markt. We besloten een taxi terug te pakken naar de CBD (city business district), want we hadden geen puf (lees: te lui) om het hele eind terug te lopen. Het kostte maar $3,- pp, dus prima deal. Vervolgens dronken we wat bij Shenannigans, een Ierse pub (want mijn hemel wat zitten die er veel hier). Na één drankje en vreemde gesprekken met zeer dronken mensen besloten we waar Monsoons te gaan, waar het heel toevallig ladies night was. Omdat Mandy en ik de volgende dag weer om 6.30am opgehaald zouden worden voor de tour door Kakadu National Park en Litchfield National Park had ik voorgenomen het bij dat ene drankje van de Shenannigans te laten en cola te drinken. Well, that plan miserably failed. We begonnen met een heerlijke cider. En nog een. En nog een. De muziek was fantastisch, de sfeer was goed en de Monsoons was gezellig druk. Rond 1am leek het mij verstandiger om toch maar eens richting bed te gaan, maar op dat moment sloten twee Ozzies zich bij ons aan die besloten wat drank voor ons te halen. Het werd een wodka lemonade. De rest van de avond was net zo gezellig als de uurtjes daarvoor en rond vier uur, toen de Monsoons een beetje leegliep, liep ik met Mandy terug naar ons hostel. Waar ik op bed plofte en letterlijk meteen was vertrokken. De wekker had ik al gezet voordat ik bergafwaarts ging (deze slimme meid is voorbereid), en om 6 am werd ik wakker van de wekker, met kleding en al.. Gedsie! Ik friste me op en pakte als een malle al mij tassen (heb er inmiddels drie...) om, want de backpack mocht niet mee op de tour ivm ruimtegebrek. Je kan je voorstellen, de rest van de dag voelde ik mij er een roadtrain over me heen was gereden.
We werden opgehaald door tourguide Sam, een stevige Ozzie die door zijn rossige haar en baard iets weg had van een Schot. De groep bestond uit onder andere Mark en Mandy, de drie vervelende luie Duitse meisjes en drie oudere vrouwen. Volgens Sam zouden we een rustige dag hebben (halleluja). Onze eerste stop was bij Pont Stuart, voor een wetland cruise om krokodillen te spotten. De omgeving was erg mooi en de krokodillen best wel groot. Leuk tochtje van ongeveer 2 uur. We reden daarna door naar Bowali visites centre, waar we ons konden verdiepen in de Aboriginals van deze omgeving. Ik ben binnen in de 'bioscoop' met aircon gaan zitten, want het was mij te warm buiten (sorry, is het eindelijk lekker weer ga ik klagen :p). Hierna reden we Kakadu National Park in, waar ik natuurlijk even een foto moest maken van het bord. We lunchten wat in de buurt van de South Alligator River en reden door naar Ubirr, een plek met veel Aboriginal Art van duizenden jaren oud. Erg mooi om te zien. Sam vertelde ons wat verhalen achter de tekeningen op de rode stenen en vervolgens liepen we een 'berg' omhoog, waarbij we een 360 graden uitzicht zouden hebben over Kakadu National Park. Een Lion Kong momentje was het zeker en als ik er aan terug denk begin ik spontaan het openingslied van de film te zingen, hoewel ik geen flauw idee heb wat er eigenlijk wordt gezongen de eerste paar regels. Na deze wandeling langs de Aboriginal Art reden we door naar ons verblijf voor voor de nacht.
De volgende dag moesten we weer vroeg op. Onze eerste stop waren de Gunlom Falls, waar normaal gesproken het water naar beneden klettert maar we zitten hier tegen het einde van the 'dryseason' aan dus je kan je voorstellen dat alles nogal wat uitgedroogd. Neemt niet weg dat de klim van 30 min naar boven zeker de moeite waard was. Je had vanaf de waterval een mooi uitzicht over de omgeving. Hierna reden we door naar Moline, ook mooi klein stukje water inclusief waterval waar we even konden zwemmen. Sam zou eerst even kijken of er geen krokodillen zaten. Hij zei dat er normaal gesproken een zoetwater krokodil chillt in dit water maar dat die geen gevaar vormt (nou.. toch zwem ik liever ook niet met een zoetwater krokodil). Maar volgens Sam zitten er ook wel eens zoutwaterkrokodillen en daar wil je zeker niet mee in één en hetzelfde watertje zitten. Gelukkig waren er geen zoet- of zoutwaterkrokodillen te bekennen dus we konden zwemmen. Het water was erg helder, behalve in het midden. Maar om bij de waterval te komen moest je door het midden zwemmen. Ik zwom alsof mijn leven er van af hing want voor mijn gevoel kon ik elk moment door een meterslange krokodil het diepe in worden gesleurd. Gelukkig leef ik nog. We reden hierna door naar Pine Creek voor een lunch en vervolgens reden we door naar ons verblijf op een range. Ja dames en heren. Ik was helemaal in mijn element. Ik heb veel naar McLeod's Daughters gekeken en zat altijd verlekkerd te kijken naar de stoere avonturen te paard van de dames uit de serie. Er waren overal dieren. Waterbuffels, paarden (van kleine eigenwijze Shetlanders tot prachtige Appaloosa's. Als ik op zo'n plek mijn regional work kan doen ven ik gelukkig. Toen we net aankwamen dook ik eerst het zwembadje in. Vervolgens riepen we Nigel, een Waterbuffel die van knuffels, brood en selfies houdt. Sam vertelde ons dat we hem gewoon moesten roepen en dan zou hij naar het hek komen. We riepen en riepen, maar Nigel bewoog niet. Toen Sam hem riep, kwam hij echter met een slakkengang en gehele harem naar het hek lopen. Wat een fantastisch beest was het. Hij at het brood uit je handen en vond het heerlijk om op z'n hoofd geaaid te worden. Na deze knuffelsessies dook ik weer het zwembad in, aten we diner en ben ik jawel, wederom vrijwillig in een swag gaan liggen, ondanks de aanwezigheid van giftige kikkers, 10 cm grote sprinkhanen, mango gooiende vleerhonden en nieuwsgierige walibi's. Een hele ervaring rijker.
De volgende dag zouden we naar Litchfield National Park rijden. De eerste stop was bij een plek waar drie verschillende Termieten leven. Een van die termietsoorten maakt bergen van wel drie tot vier meter hoog, de tweede holt de bomen uit waar ook didgeridoo's van worden gemaakt en de derde maakte gekke platte bergen met puntjes op de top. Vervolgens reden we naar de eerste zwemstop, Florance Falls. 135 traptreden naar beneden en vervolgens een heerlijke dip beneden van de waterval. De volgende zwemstop waren de Wangi Falls, waar heel veel vleerhonden in de bomen woonden en ik eindelijk een zwarte kakatoe heb gezien! Ja het is een grote dierentuin hier, heerlijk! Na de nodige kiekjes ben ik ook het water ingedoken. We aten hier lunch. Ik genoot hier van het uitzicht op een tweede tourguide van een andere groep (bruin golvend haar, super lichte ogen, stoppelbaardje, zijn tourguide overhemd.. ik had het zwaar dames ;)). Vervolgens reden we door naar onze derde en laatste zwemstop, Buley waterpool. Dit was ook een soort waterval, maar dan uitgestrekt over meerdere 'levels'. We besloten van boven naar beneden te lopen, maar omdat de stenen glad waren werd dat lopen glijden op de bips. Ik voelde me echt een zeekoe (sorry ik zal mijn mond weer spoelen) en charmant was het niet, maar wel erg leuk! Na een uur waterpret reden we terug naar Darwin. Ik heb in de afgelopen paar dagen meer gezwommen dan dat ik in de afgelopen drie jaar heb gedaan haha. In Darwin werden we weer gedropt bij onze hostels. Omdat hier mijn avonturen van alle tours eindigde had ik in Adelaide al een hostel (YHA) geboekt voor de vier nachten dat ik in Darwin zou zitten. Dit was helaas een ander hostel dan het hostel waar ik zat tussen de twee tours in (Youth Shack). Ik moest toen met backpack en twee tassen naar de YHA lopen. Hoewel dat misschien 500m is, was dat erg zwaar vanwege de hitte! Eenmaal aangekomen friste ik mezelf op en liep ik met Carol en Alice (die niet mee waren op de laatste tour) weer naar de Mindil Beach Sunset Markets. Daar aten we weet wat en kocht ik een fantastische turkisch towel die ik afgelopen donderdag al had gespot. Dan zal je denken 'en je backpack zat toch al stampes vol?'. Ja, maar ik was in love. Dat ding is ENORM, droogt snel en multifunctioneel! Hierna deden we nog een drankje bij de Shenannigans.
De volgende dag was het tijd voor regelzaken. Ik wilde overstappen van telefoon provider en moest mijn bankpas je ophalen van de Australische bankrekening die ik in Adelaide had geopend. In de Telstra winkel werd ik prima geholpen en vervolgens liep ik naar de Commenwealth Bank. Ik legde mijn situatie uit (in Adelaide bankrekening geopend, pasje op laten sturen naar hier). Maar helaas, pasje werd niet gevonden. Ik werd doorverwezen naar het postkantoor, want daar werden ze ook nog weleens heen gestuurd. Hoewel het nog redelijk vroeg was, was het al bloedje heet en inmiddels was mijn stresslevel weer wat gestegen. Bij het postkantoor ook geen pasje. Verdorie. Ik weer terug naar de bank. Daar probeerden ze te achterhalen waar mijn pasje heen was gestuurd. Helaas konden ze mijn gegevens aan de hand van mijn naam niet vinden in het systeem. Heb ik weer. De jongeman die mij hielp vroeg naar mijn rekeningnummer. Ik wist hem natuurlijk nog niet uit mijn hoofd dus hij stelde voor mijn app te openen. Shoot, geen Internet omdat ik zojuist van provider ben geswitcht en Telstra nog niet werkt. Ik liep dus -inmiddels rood aangelopen- terug naar de YHA om mijn papieren van de bank die ik in Adelaide had gereden op te halen (neem die dan ook meteen mee muts). Terug bij de bank werden mijn gegevens aan de hand van mijn rekeningnummer wel gevonden. De jongeman liep naar achter en nog geen halve minuut later kwam hij weer tevoorschijn met een envelop met jawel, mijn bankpasje! De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Nu kan ik mijn geld overzetten van mijn Nederlandse naar Australische rekening. Scheelt nogal veel geld. Hoewel ik opzich al genoeg gelopen had besloot ik Darwin te voet te gaan verkennen. Op slippers. Ik heb veel van Darwin gezien en dat hebben mijn voeten geweten ook. Die avond zou ik eigenlijk met Carol en Alice uit eten gaan, maar mijn Dropbox obsessie gooide roet in het eten. Ik heb vaker gehoord dat er wel eens camera's worden gestolen en hoewel die vervangbaar is, zijn foto's dat niet. Ik ging in een of andere 24 uurs toko zitten en uploadde mijn inmiddels 1500 foto's (te bizar dat aantal) op de computer. Mijn USB stick snel gevuld met mijn foto's. Ik wilde echter het zekere voor het onzekere nemen en de foto's ook op Dropbox zetten mocht ik de USB stick een keer kwijtraken. Haha I know, ik ben een beetje gek. Uiteindelijk heb ik van 5 tot 11 pm daar gezeten '-.-
De volgende dag heb ik bijna de hele dag met Carol en Alice op het strand gelegen (Mindil beach) en zijn een s'avonds wat gaan eten bij the Tap, waar ik een heerlijke chicken pesto carbonara op heb. Nee ik ben geen echte backpacker en houd va wat luxe op z'n tijd. Gelukkig weet ik wel dat ik daarvoor straks ook moet gaan werken. Die avond ging ik nog met Carol en Alice wat drinken in de bar van hun hostel (Maleleuca). Daar werden we door twee knappe jonge heren uitgenodigd om mee te doe met een jelly wrestling competition. Ik bedankte maar Alice en Carol wilden meedoen. Deze 'wedstrijd' was weer in de Monsoons, waar Alice en Carol mee naar achter moesten en ik alleen in de Monsoons achter bleef. Zooooo, voelde ik mij even awkward. Ik bestelde maar een drankje en even later kwamen er twee Ozzies met mij praten. Twee best wel knappe jonge mannen, bleken bij de marine te zitten (oelala) en ik weet precies hoe hun apartement eruit ziet. Een van de twee was aardig brutaal en knoopte het bovenste knoopje van mijn shirtje los als zijnde visuele uitleg bij een verhaal over de baas van Telstra en slechte versiertrucs. Ik keek even boos en knoopte mijn knoopje weer dicht. Gelukkig begon even later het worstelen, dus liepen we naar het badje met jelly en water. Na dit worstelen sneakte ik weg van de jongens, want ik voelde me nog steeds erg ongemakkelijk en zeker in mn eentje met twee vreemde Ozzies haha. Na de wedstrijd zijn we nog in de Monsoons gebleven, maar dat was verder niet heel erg spectaculair. Ik werd steeds aangesproken door oudere mannen (ieuw ga weg) en moest steeds hetzelfde verhaal vertellen (waar ik vandaan kom, hoelang ik al in Australië ben, waar ik nog heen ga en wat ik al allemaal heb gedaan) en moest horen hoe aardig ik wel niet ben (okay, dankje, denk ik?). Het enige voordeel van hetzelfde gesprek herhalen is dat ik dat in bijna perfect Engels kan vertellen nu. Rond 2am liep ik terug naar het hostel.
De volgende dag wilde ik even de toerist uit haan hangen. Ik ging in de hop on hop off bus zitten en liet mij 90 minuten lang vermaken door de buschauffeur en de omgeving van Darwin. Daarna dronk ik een sapje in een koffiebar, schreef ik in mijn dagboekje en ging om 3pm weer op diezelfde bus zitten, waar ik dit keer uitstapte bij Cullen Bay Marine. Veel grote huizen en dikke jachten. Daarna liep ik weer door naar Mindil Beach, om de zonsondergang te bekijken die hier erg mooi schijnt te zijn. Dat komt door de vele bosbranden, waarbij de rook als een filter werkt. De zonsondergang was ook erg mooi, de lucht was helemaal rood en ook de zon was een grote rode bol. Helaas kreeg ik dit niet op de foto, maar op Google zijn vast foto's te vinden van mensen met een betere camera! ;) Alice sloot aan en samen liepen we weer terug naar de hostels. We aten met z'n drieën wat bij Shenannigans en dronken nog wat in de bar van Maleleuca. Daarna nam ik afscheid van Alice en Carol, want zij zouden vannacht terug vliegen naar Melbourne.
Zelfs vlieg ik vandaag naar Cairns. Waar mijn volgende avonturen zullen beginnen. Het voelt heel raar. De afgelopen vier weken is alles voor mij geregeld vanwege de tours en nu moet ik echt alles zelf doen. Gelukkig ken ik twee Nederlandse meisjes die op dit moment al in Cairns zijn en spreek ik nog wat af met twee Engelse meisjes doe ook over een paar dagen in Cairns zijn en heb leren kennen tijdens dezelfde tour waar ik Alice en Carol van ken. Omdat ik vandaag pas om 8pm vlieg, ben ik vandaag gaan luieren bij Darwin Waterfront en heb ik zojuist voor het eerst van mijn leven alleen geluncht in een café/restaurantje. Vreemd gevoel, maar ergens ook wel lekker! Nou lievelingsmensen, tot de volgende blog, tot in Cairns!!
XOXO
We werden opgehaald door tourguide Sam, een stevige Ozzie die door zijn rossige haar en baard iets weg had van een Schot. De groep bestond uit onder andere Mark en Mandy, de drie vervelende luie Duitse meisjes en drie oudere vrouwen. Volgens Sam zouden we een rustige dag hebben (halleluja). Onze eerste stop was bij Pont Stuart, voor een wetland cruise om krokodillen te spotten. De omgeving was erg mooi en de krokodillen best wel groot. Leuk tochtje van ongeveer 2 uur. We reden daarna door naar Bowali visites centre, waar we ons konden verdiepen in de Aboriginals van deze omgeving. Ik ben binnen in de 'bioscoop' met aircon gaan zitten, want het was mij te warm buiten (sorry, is het eindelijk lekker weer ga ik klagen :p). Hierna reden we Kakadu National Park in, waar ik natuurlijk even een foto moest maken van het bord. We lunchten wat in de buurt van de South Alligator River en reden door naar Ubirr, een plek met veel Aboriginal Art van duizenden jaren oud. Erg mooi om te zien. Sam vertelde ons wat verhalen achter de tekeningen op de rode stenen en vervolgens liepen we een 'berg' omhoog, waarbij we een 360 graden uitzicht zouden hebben over Kakadu National Park. Een Lion Kong momentje was het zeker en als ik er aan terug denk begin ik spontaan het openingslied van de film te zingen, hoewel ik geen flauw idee heb wat er eigenlijk wordt gezongen de eerste paar regels. Na deze wandeling langs de Aboriginal Art reden we door naar ons verblijf voor voor de nacht.
De volgende dag moesten we weer vroeg op. Onze eerste stop waren de Gunlom Falls, waar normaal gesproken het water naar beneden klettert maar we zitten hier tegen het einde van the 'dryseason' aan dus je kan je voorstellen dat alles nogal wat uitgedroogd. Neemt niet weg dat de klim van 30 min naar boven zeker de moeite waard was. Je had vanaf de waterval een mooi uitzicht over de omgeving. Hierna reden we door naar Moline, ook mooi klein stukje water inclusief waterval waar we even konden zwemmen. Sam zou eerst even kijken of er geen krokodillen zaten. Hij zei dat er normaal gesproken een zoetwater krokodil chillt in dit water maar dat die geen gevaar vormt (nou.. toch zwem ik liever ook niet met een zoetwater krokodil). Maar volgens Sam zitten er ook wel eens zoutwaterkrokodillen en daar wil je zeker niet mee in één en hetzelfde watertje zitten. Gelukkig waren er geen zoet- of zoutwaterkrokodillen te bekennen dus we konden zwemmen. Het water was erg helder, behalve in het midden. Maar om bij de waterval te komen moest je door het midden zwemmen. Ik zwom alsof mijn leven er van af hing want voor mijn gevoel kon ik elk moment door een meterslange krokodil het diepe in worden gesleurd. Gelukkig leef ik nog. We reden hierna door naar Pine Creek voor een lunch en vervolgens reden we door naar ons verblijf op een range. Ja dames en heren. Ik was helemaal in mijn element. Ik heb veel naar McLeod's Daughters gekeken en zat altijd verlekkerd te kijken naar de stoere avonturen te paard van de dames uit de serie. Er waren overal dieren. Waterbuffels, paarden (van kleine eigenwijze Shetlanders tot prachtige Appaloosa's. Als ik op zo'n plek mijn regional work kan doen ven ik gelukkig. Toen we net aankwamen dook ik eerst het zwembadje in. Vervolgens riepen we Nigel, een Waterbuffel die van knuffels, brood en selfies houdt. Sam vertelde ons dat we hem gewoon moesten roepen en dan zou hij naar het hek komen. We riepen en riepen, maar Nigel bewoog niet. Toen Sam hem riep, kwam hij echter met een slakkengang en gehele harem naar het hek lopen. Wat een fantastisch beest was het. Hij at het brood uit je handen en vond het heerlijk om op z'n hoofd geaaid te worden. Na deze knuffelsessies dook ik weer het zwembad in, aten we diner en ben ik jawel, wederom vrijwillig in een swag gaan liggen, ondanks de aanwezigheid van giftige kikkers, 10 cm grote sprinkhanen, mango gooiende vleerhonden en nieuwsgierige walibi's. Een hele ervaring rijker.
De volgende dag zouden we naar Litchfield National Park rijden. De eerste stop was bij een plek waar drie verschillende Termieten leven. Een van die termietsoorten maakt bergen van wel drie tot vier meter hoog, de tweede holt de bomen uit waar ook didgeridoo's van worden gemaakt en de derde maakte gekke platte bergen met puntjes op de top. Vervolgens reden we naar de eerste zwemstop, Florance Falls. 135 traptreden naar beneden en vervolgens een heerlijke dip beneden van de waterval. De volgende zwemstop waren de Wangi Falls, waar heel veel vleerhonden in de bomen woonden en ik eindelijk een zwarte kakatoe heb gezien! Ja het is een grote dierentuin hier, heerlijk! Na de nodige kiekjes ben ik ook het water ingedoken. We aten hier lunch. Ik genoot hier van het uitzicht op een tweede tourguide van een andere groep (bruin golvend haar, super lichte ogen, stoppelbaardje, zijn tourguide overhemd.. ik had het zwaar dames ;)). Vervolgens reden we door naar onze derde en laatste zwemstop, Buley waterpool. Dit was ook een soort waterval, maar dan uitgestrekt over meerdere 'levels'. We besloten van boven naar beneden te lopen, maar omdat de stenen glad waren werd dat lopen glijden op de bips. Ik voelde me echt een zeekoe (sorry ik zal mijn mond weer spoelen) en charmant was het niet, maar wel erg leuk! Na een uur waterpret reden we terug naar Darwin. Ik heb in de afgelopen paar dagen meer gezwommen dan dat ik in de afgelopen drie jaar heb gedaan haha. In Darwin werden we weer gedropt bij onze hostels. Omdat hier mijn avonturen van alle tours eindigde had ik in Adelaide al een hostel (YHA) geboekt voor de vier nachten dat ik in Darwin zou zitten. Dit was helaas een ander hostel dan het hostel waar ik zat tussen de twee tours in (Youth Shack). Ik moest toen met backpack en twee tassen naar de YHA lopen. Hoewel dat misschien 500m is, was dat erg zwaar vanwege de hitte! Eenmaal aangekomen friste ik mezelf op en liep ik met Carol en Alice (die niet mee waren op de laatste tour) weer naar de Mindil Beach Sunset Markets. Daar aten we weet wat en kocht ik een fantastische turkisch towel die ik afgelopen donderdag al had gespot. Dan zal je denken 'en je backpack zat toch al stampes vol?'. Ja, maar ik was in love. Dat ding is ENORM, droogt snel en multifunctioneel! Hierna deden we nog een drankje bij de Shenannigans.
De volgende dag was het tijd voor regelzaken. Ik wilde overstappen van telefoon provider en moest mijn bankpas je ophalen van de Australische bankrekening die ik in Adelaide had geopend. In de Telstra winkel werd ik prima geholpen en vervolgens liep ik naar de Commenwealth Bank. Ik legde mijn situatie uit (in Adelaide bankrekening geopend, pasje op laten sturen naar hier). Maar helaas, pasje werd niet gevonden. Ik werd doorverwezen naar het postkantoor, want daar werden ze ook nog weleens heen gestuurd. Hoewel het nog redelijk vroeg was, was het al bloedje heet en inmiddels was mijn stresslevel weer wat gestegen. Bij het postkantoor ook geen pasje. Verdorie. Ik weer terug naar de bank. Daar probeerden ze te achterhalen waar mijn pasje heen was gestuurd. Helaas konden ze mijn gegevens aan de hand van mijn naam niet vinden in het systeem. Heb ik weer. De jongeman die mij hielp vroeg naar mijn rekeningnummer. Ik wist hem natuurlijk nog niet uit mijn hoofd dus hij stelde voor mijn app te openen. Shoot, geen Internet omdat ik zojuist van provider ben geswitcht en Telstra nog niet werkt. Ik liep dus -inmiddels rood aangelopen- terug naar de YHA om mijn papieren van de bank die ik in Adelaide had gereden op te halen (neem die dan ook meteen mee muts). Terug bij de bank werden mijn gegevens aan de hand van mijn rekeningnummer wel gevonden. De jongeman liep naar achter en nog geen halve minuut later kwam hij weer tevoorschijn met een envelop met jawel, mijn bankpasje! De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Nu kan ik mijn geld overzetten van mijn Nederlandse naar Australische rekening. Scheelt nogal veel geld. Hoewel ik opzich al genoeg gelopen had besloot ik Darwin te voet te gaan verkennen. Op slippers. Ik heb veel van Darwin gezien en dat hebben mijn voeten geweten ook. Die avond zou ik eigenlijk met Carol en Alice uit eten gaan, maar mijn Dropbox obsessie gooide roet in het eten. Ik heb vaker gehoord dat er wel eens camera's worden gestolen en hoewel die vervangbaar is, zijn foto's dat niet. Ik ging in een of andere 24 uurs toko zitten en uploadde mijn inmiddels 1500 foto's (te bizar dat aantal) op de computer. Mijn USB stick snel gevuld met mijn foto's. Ik wilde echter het zekere voor het onzekere nemen en de foto's ook op Dropbox zetten mocht ik de USB stick een keer kwijtraken. Haha I know, ik ben een beetje gek. Uiteindelijk heb ik van 5 tot 11 pm daar gezeten '-.-
De volgende dag heb ik bijna de hele dag met Carol en Alice op het strand gelegen (Mindil beach) en zijn een s'avonds wat gaan eten bij the Tap, waar ik een heerlijke chicken pesto carbonara op heb. Nee ik ben geen echte backpacker en houd va wat luxe op z'n tijd. Gelukkig weet ik wel dat ik daarvoor straks ook moet gaan werken. Die avond ging ik nog met Carol en Alice wat drinken in de bar van hun hostel (Maleleuca). Daar werden we door twee knappe jonge heren uitgenodigd om mee te doe met een jelly wrestling competition. Ik bedankte maar Alice en Carol wilden meedoen. Deze 'wedstrijd' was weer in de Monsoons, waar Alice en Carol mee naar achter moesten en ik alleen in de Monsoons achter bleef. Zooooo, voelde ik mij even awkward. Ik bestelde maar een drankje en even later kwamen er twee Ozzies met mij praten. Twee best wel knappe jonge mannen, bleken bij de marine te zitten (oelala) en ik weet precies hoe hun apartement eruit ziet. Een van de twee was aardig brutaal en knoopte het bovenste knoopje van mijn shirtje los als zijnde visuele uitleg bij een verhaal over de baas van Telstra en slechte versiertrucs. Ik keek even boos en knoopte mijn knoopje weer dicht. Gelukkig begon even later het worstelen, dus liepen we naar het badje met jelly en water. Na dit worstelen sneakte ik weg van de jongens, want ik voelde me nog steeds erg ongemakkelijk en zeker in mn eentje met twee vreemde Ozzies haha. Na de wedstrijd zijn we nog in de Monsoons gebleven, maar dat was verder niet heel erg spectaculair. Ik werd steeds aangesproken door oudere mannen (ieuw ga weg) en moest steeds hetzelfde verhaal vertellen (waar ik vandaan kom, hoelang ik al in Australië ben, waar ik nog heen ga en wat ik al allemaal heb gedaan) en moest horen hoe aardig ik wel niet ben (okay, dankje, denk ik?). Het enige voordeel van hetzelfde gesprek herhalen is dat ik dat in bijna perfect Engels kan vertellen nu. Rond 2am liep ik terug naar het hostel.
De volgende dag wilde ik even de toerist uit haan hangen. Ik ging in de hop on hop off bus zitten en liet mij 90 minuten lang vermaken door de buschauffeur en de omgeving van Darwin. Daarna dronk ik een sapje in een koffiebar, schreef ik in mijn dagboekje en ging om 3pm weer op diezelfde bus zitten, waar ik dit keer uitstapte bij Cullen Bay Marine. Veel grote huizen en dikke jachten. Daarna liep ik weer door naar Mindil Beach, om de zonsondergang te bekijken die hier erg mooi schijnt te zijn. Dat komt door de vele bosbranden, waarbij de rook als een filter werkt. De zonsondergang was ook erg mooi, de lucht was helemaal rood en ook de zon was een grote rode bol. Helaas kreeg ik dit niet op de foto, maar op Google zijn vast foto's te vinden van mensen met een betere camera! ;) Alice sloot aan en samen liepen we weer terug naar de hostels. We aten met z'n drieën wat bij Shenannigans en dronken nog wat in de bar van Maleleuca. Daarna nam ik afscheid van Alice en Carol, want zij zouden vannacht terug vliegen naar Melbourne.
Zelfs vlieg ik vandaag naar Cairns. Waar mijn volgende avonturen zullen beginnen. Het voelt heel raar. De afgelopen vier weken is alles voor mij geregeld vanwege de tours en nu moet ik echt alles zelf doen. Gelukkig ken ik twee Nederlandse meisjes die op dit moment al in Cairns zijn en spreek ik nog wat af met twee Engelse meisjes doe ook over een paar dagen in Cairns zijn en heb leren kennen tijdens dezelfde tour waar ik Alice en Carol van ken. Omdat ik vandaag pas om 8pm vlieg, ben ik vandaag gaan luieren bij Darwin Waterfront en heb ik zojuist voor het eerst van mijn leven alleen geluncht in een café/restaurantje. Vreemd gevoel, maar ergens ook wel lekker! Nou lievelingsmensen, tot de volgende blog, tot in Cairns!!
XOXO
XXX