Weer 1487 km verder.
8 september 2015 - Darwin, Australië
Zo ver was het rijden van Alice Springs naar Darwin. Zoveel kilometers als dat ik nu in drie weken heb afgelegd, zoveel heb ik er nog nooit afgelegd in Europa en al helemaal niet in Nederland. In deze blog zal ik jullie vertellen van mijn avonturen vanaf Alice Springs tot aan Darwin!
Na de tour van Adelaide naar Alice Springs had ik 1 'vrije' dag in Alice Springs voordat ik weer verder zou gaan naar Darwin. Alice Springs is zelf niet erg bijzonder. Na onze toch wel bijzonder avondje stappen in Alice Springs kon ik eindelijk weer een keertje lekker uitslapen. Helaas zat ik om 8u klaar wakker recht op in bed. Omdat ik het te vroeg vond ben ik eindelijk begonnen in mijn pocket formaat boekje 'Inferno' van Dan Brown dat ik gekocht op Schiphol met de intentie die te lezen in het vliegtuig. In het vliegtuig vond ik de films echter interessanter. Rond 13u ging ik even de stad in, omdat ik mijn Tax File Number (heb ik nodig als ik ga werken) niet zelf kreeg ingevoerd via Internet. Bij de bank vertelden ze me dat ik dat zelf heel gemakkelijk zelf kon doen via hun App, vergelijkbaar met mijn ING App. Straks dan maar proberen. Vervolgens had ik met de groep van de tour afgesproken om overdag wat te gaan doen. We zijn naar de Botanische tuinen van Alice Springs gelopen, waar weinig botanisch aan was, want alles was kurk droog. We zijn toen een heuvel opgelopen met een mooi uitzicht over Alice Springs en de omgeving. Vervolgens even wat lekkers ingeslagen voor de tour die morgen weer zou beginnen naar Darwin. Ook kocht ik een extra SD kaartje voor mijn camera en een USB stick. Ik had inmiddels om en nabij 1100 foto's en dacht dat mijn SD kaartje vol was omdat mijn camera op mysterieuze wijze de foto's ineens niet meer op dat kaartje opsloeg (achteraf bleek dit te komen door het foutje waarover ik sprak in mijn vorige blog, wat ik ook weer redelijk snel had hersteld. Maar ach, nu heb ik een reserve SD kaartje). De USB stick kocht ik zodat ik foto's van mijn camera kon verhuizen, voor het geval mijn camera een keer gestolen zou worden. Een slimme meid is voorbereid, right? Diezelfde avond zijn we met de groep nog pizza gaan halen en een film gaan kijken bij de YHA (hostel waar de andere dames allemaal sliepen, ik logeerde in Haven Backpackers Resort o.i.d).
De volgende dag zou ik weer worden opgehaald voor een tour richting Darwin. De twee Ierse meiden van de tour Adelaide - Alice Springs deden dezelfde tour dus dat was wel gezellig! Ik zou om 6:30u worden opgehaald bij mijn hostel. Ik had de wekker om 5:45u gezet, zodat ik rustig aan kon doen. Bij voorgaande touren zette ik mijn wekker een half uur van te voren maar toen voelde ik mij steeds opgejaagd. 6:10u zat ik dit keer echter al klaar in de hal van het hostel. Lekker dan. Nog 20 min met m'n grote teen spelen, waarvan de nagellak zeer ernstig aan vervanging toe is :p om 6:45 was er nog niemand, dus ik schoot direct in toestand paniek. Ik moest lachen om mezelf. Typerend! Ik belde de tour operator die mij ervan verzekerde dat ik nog opgehaald moest worden. Op een rond 7:00u zag ik echter een busje voorbij het hostel rijden, waarvan ik gokte dat hij mij eigenlijk op moest pikken. Ik dacht neeeeeeeeee wat nu dan?! Zit ik hier, stuck in Alice Springs! Gelukkig zag ik het busje omdraaien en rende er een -in mijn ogen- typische Ozzy op mij af (flipflops, korte baggy broek, tankt, langer blond haar, een soort haarband in en een of andere hippie ketting). 'Are you Claudia?!' YESSS I AM! Thank god. Hij vertelde dat hij wilde wegrijden maar toen zag dat hij nog iemand niet had opgehaald. Ook weer zeer typisch.. We hadden weer veel kilometers af te leggen, dus de eerste dag bestond voornamelijk uit veel rijden. Clancy (onze hippe Ozzy) stopte onderweg ineens in the middle of nowhere (eigenlijk stop je altijd in the middle of nowhere hier). 'He felt like doing something'. Okay prima, even uit het busje stappen vond ik niet erg. Hij wilde op zoek gaan naar witchetty bushes, waar zogenaamde witchetty grubs het zap van de wortels 'eten'. Gewapend met schep gingen we op zoek naar dode takken, want dat was een teken van de aanwezigheid van witchetty grubs. Tevergeefs, na een half uur zoeken, graven en bomen pesten gaf Chancy de moed op. We bezochten onderweg nog een oud telegram station (Barrow Creek) waar we ook lunch hadden en reden vervolgens door naar the Devils Marbles. Net zoals Uluru en Kata Tjuta belangrijk voor de Aboriginals en erg apart om te zien. We zouden in Banka Banka overnachten, waar ik dit keer geheel vrijwillig (want we konden kiezen) in een swag ben gaan liggen. Dit keer had ik het gelukkig niet koud gehad! Hoewel er wat lichtvervuiling was vanwege de camping, heb ik toch aan de milkyway kunnen spotten.
De volgende ochtend heb ik een prachtig uitzicht gehad bij mijn ontbijtje. Er stonden drie grote bomen bij de veranda, waarvan twee vol zaten met kaketoes en een vol zat met galahs. Ze maakten een herrie, maar het zijn beide prachtige vogels. We reden daarna richting Dunmarra, onze eerste stop. Hier kende Clancy een man die slangen hield. Juist. Ik even een slang om mijn nek gehad. Wat een raar gevoel, maar wel erg leuk! Onze volgende stop was Daly Water Pub. Hier laat schijnbaar iedereen wat achter, van oude naambadgets tot (jawel) klompen, T-shirts en petten. Iets met traditie en mensen laten weten dat je daar bent geweest mocht je vermist raken. Ik had nog niet echt iets om weg te doen, dus schreef mijn naam, woonplaats en datum op een Nederlandse sjaal. Ik dronk een biertje met de Ierse meiden om vervolgens weer het busje in te stappen, op weg richting Bitter Springs in Mataranka. Dit was een warmwaterbron. Ik zou mij vandaag voor het eerst in bikini vertonen. Wat. Een. Hel. Voor mij is dat nogal een big deal. Het was echter warm, noem het trouwens maar heet en ik wilde het water in. Verstand op nul. Ik heb heerlijk gezwommen! Na deze duik in het warme water reden we verder richting Katharine, waar we zouden verblijven op een verlaten camping. Dit was nogal spooky. Tegen de avond besloot Clancy weer om op slangenjacht te gaan, maar kamen we giftige kikkers, een huntsman (dikke spin), gekko's en nieuwsgierige walibi ' s tegen. Slapen in een swag was voor mij uitgesloten, dat begrijp je zeker wel. De slang had Clancy snel gevonden, hij zat op dezelfde plek als de vorige keer volgens hem. Op de wc. Lekker dan. Het ging echter om een niet giftige slang van nog geen 30 cm lang, waar ik de rest van de avond mee 'op schoot' heb gezeten. Heel rustgevend was het wel haha! Die avond pakte Clancy zijn gitaar en hebben we rond het kampvuur liedjes gezongen, wat ook erg gezellig was.
De volgende dag gingen we naar Katharine Gorge. Je kon kiezen uit verschillende activiteiten of niks doen. Omdat ik het zonde vond om niks te doen besloot ik met nog drie anderen te gaan kanoën. Hoewel het nog erg vroeg was, was het wel al warm. We kanoden (is dat een woord?) Naar het einde van de kloof, waar we de kano op het zand konden leggen en in een tweede kloof konden gaan zwemmen. In de eerste kloof mocht dat niet, vanwege de krokodillen. Daar kan ik wel in komen! Ik had mij sochtends al in bikini gehesen dus kon zo het water in duiken. Op enkele gekneusde tenen, blauwe plekken en schramen vanwege onverwachte enorme stenen en rotsen in het water, heb ik het overleefd. Na het zwempartijtje van een uurtje moesten we nog terug kanoën, wat toch wel er zwaar was. Onze armen waren moe! We reden vervolgens door naar Edith Falls, ook hier heb ik weer gezwommen (ja dames en heren, ik heb in twee dagen nog nooit zo veel gezwommen en er zou nog meer komen!). We aten hier lunch (hamburgers haha). Na de lunch konden we nog even zwemmen. Clancy ging ook mee en zei op een gegeven moment tegen mij 'haha your face! You look so happy!' Ik moet zeggen dat ik me dat op dat moment ook voelde. Heerlijk in de zon, lekker in het water omgeven door leuke mensen (op drie vervelende Duitse meisjes na die geen ruk uitvoerde voor de groep). Na het zwemmen reden we door naar Darwin. Hier werden we bij onze hostels afgezet.
Omdat ik nu heb afgesproken met de twee Ierse dames zal ik morgen deze blog vervolgen, want ik heb nog zoveel te vertellen ;)
XOXO
Na de tour van Adelaide naar Alice Springs had ik 1 'vrije' dag in Alice Springs voordat ik weer verder zou gaan naar Darwin. Alice Springs is zelf niet erg bijzonder. Na onze toch wel bijzonder avondje stappen in Alice Springs kon ik eindelijk weer een keertje lekker uitslapen. Helaas zat ik om 8u klaar wakker recht op in bed. Omdat ik het te vroeg vond ben ik eindelijk begonnen in mijn pocket formaat boekje 'Inferno' van Dan Brown dat ik gekocht op Schiphol met de intentie die te lezen in het vliegtuig. In het vliegtuig vond ik de films echter interessanter. Rond 13u ging ik even de stad in, omdat ik mijn Tax File Number (heb ik nodig als ik ga werken) niet zelf kreeg ingevoerd via Internet. Bij de bank vertelden ze me dat ik dat zelf heel gemakkelijk zelf kon doen via hun App, vergelijkbaar met mijn ING App. Straks dan maar proberen. Vervolgens had ik met de groep van de tour afgesproken om overdag wat te gaan doen. We zijn naar de Botanische tuinen van Alice Springs gelopen, waar weinig botanisch aan was, want alles was kurk droog. We zijn toen een heuvel opgelopen met een mooi uitzicht over Alice Springs en de omgeving. Vervolgens even wat lekkers ingeslagen voor de tour die morgen weer zou beginnen naar Darwin. Ook kocht ik een extra SD kaartje voor mijn camera en een USB stick. Ik had inmiddels om en nabij 1100 foto's en dacht dat mijn SD kaartje vol was omdat mijn camera op mysterieuze wijze de foto's ineens niet meer op dat kaartje opsloeg (achteraf bleek dit te komen door het foutje waarover ik sprak in mijn vorige blog, wat ik ook weer redelijk snel had hersteld. Maar ach, nu heb ik een reserve SD kaartje). De USB stick kocht ik zodat ik foto's van mijn camera kon verhuizen, voor het geval mijn camera een keer gestolen zou worden. Een slimme meid is voorbereid, right? Diezelfde avond zijn we met de groep nog pizza gaan halen en een film gaan kijken bij de YHA (hostel waar de andere dames allemaal sliepen, ik logeerde in Haven Backpackers Resort o.i.d).
De volgende dag zou ik weer worden opgehaald voor een tour richting Darwin. De twee Ierse meiden van de tour Adelaide - Alice Springs deden dezelfde tour dus dat was wel gezellig! Ik zou om 6:30u worden opgehaald bij mijn hostel. Ik had de wekker om 5:45u gezet, zodat ik rustig aan kon doen. Bij voorgaande touren zette ik mijn wekker een half uur van te voren maar toen voelde ik mij steeds opgejaagd. 6:10u zat ik dit keer echter al klaar in de hal van het hostel. Lekker dan. Nog 20 min met m'n grote teen spelen, waarvan de nagellak zeer ernstig aan vervanging toe is :p om 6:45 was er nog niemand, dus ik schoot direct in toestand paniek. Ik moest lachen om mezelf. Typerend! Ik belde de tour operator die mij ervan verzekerde dat ik nog opgehaald moest worden. Op een rond 7:00u zag ik echter een busje voorbij het hostel rijden, waarvan ik gokte dat hij mij eigenlijk op moest pikken. Ik dacht neeeeeeeeee wat nu dan?! Zit ik hier, stuck in Alice Springs! Gelukkig zag ik het busje omdraaien en rende er een -in mijn ogen- typische Ozzy op mij af (flipflops, korte baggy broek, tankt, langer blond haar, een soort haarband in en een of andere hippie ketting). 'Are you Claudia?!' YESSS I AM! Thank god. Hij vertelde dat hij wilde wegrijden maar toen zag dat hij nog iemand niet had opgehaald. Ook weer zeer typisch.. We hadden weer veel kilometers af te leggen, dus de eerste dag bestond voornamelijk uit veel rijden. Clancy (onze hippe Ozzy) stopte onderweg ineens in the middle of nowhere (eigenlijk stop je altijd in the middle of nowhere hier). 'He felt like doing something'. Okay prima, even uit het busje stappen vond ik niet erg. Hij wilde op zoek gaan naar witchetty bushes, waar zogenaamde witchetty grubs het zap van de wortels 'eten'. Gewapend met schep gingen we op zoek naar dode takken, want dat was een teken van de aanwezigheid van witchetty grubs. Tevergeefs, na een half uur zoeken, graven en bomen pesten gaf Chancy de moed op. We bezochten onderweg nog een oud telegram station (Barrow Creek) waar we ook lunch hadden en reden vervolgens door naar the Devils Marbles. Net zoals Uluru en Kata Tjuta belangrijk voor de Aboriginals en erg apart om te zien. We zouden in Banka Banka overnachten, waar ik dit keer geheel vrijwillig (want we konden kiezen) in een swag ben gaan liggen. Dit keer had ik het gelukkig niet koud gehad! Hoewel er wat lichtvervuiling was vanwege de camping, heb ik toch aan de milkyway kunnen spotten.
De volgende ochtend heb ik een prachtig uitzicht gehad bij mijn ontbijtje. Er stonden drie grote bomen bij de veranda, waarvan twee vol zaten met kaketoes en een vol zat met galahs. Ze maakten een herrie, maar het zijn beide prachtige vogels. We reden daarna richting Dunmarra, onze eerste stop. Hier kende Clancy een man die slangen hield. Juist. Ik even een slang om mijn nek gehad. Wat een raar gevoel, maar wel erg leuk! Onze volgende stop was Daly Water Pub. Hier laat schijnbaar iedereen wat achter, van oude naambadgets tot (jawel) klompen, T-shirts en petten. Iets met traditie en mensen laten weten dat je daar bent geweest mocht je vermist raken. Ik had nog niet echt iets om weg te doen, dus schreef mijn naam, woonplaats en datum op een Nederlandse sjaal. Ik dronk een biertje met de Ierse meiden om vervolgens weer het busje in te stappen, op weg richting Bitter Springs in Mataranka. Dit was een warmwaterbron. Ik zou mij vandaag voor het eerst in bikini vertonen. Wat. Een. Hel. Voor mij is dat nogal een big deal. Het was echter warm, noem het trouwens maar heet en ik wilde het water in. Verstand op nul. Ik heb heerlijk gezwommen! Na deze duik in het warme water reden we verder richting Katharine, waar we zouden verblijven op een verlaten camping. Dit was nogal spooky. Tegen de avond besloot Clancy weer om op slangenjacht te gaan, maar kamen we giftige kikkers, een huntsman (dikke spin), gekko's en nieuwsgierige walibi ' s tegen. Slapen in een swag was voor mij uitgesloten, dat begrijp je zeker wel. De slang had Clancy snel gevonden, hij zat op dezelfde plek als de vorige keer volgens hem. Op de wc. Lekker dan. Het ging echter om een niet giftige slang van nog geen 30 cm lang, waar ik de rest van de avond mee 'op schoot' heb gezeten. Heel rustgevend was het wel haha! Die avond pakte Clancy zijn gitaar en hebben we rond het kampvuur liedjes gezongen, wat ook erg gezellig was.
De volgende dag gingen we naar Katharine Gorge. Je kon kiezen uit verschillende activiteiten of niks doen. Omdat ik het zonde vond om niks te doen besloot ik met nog drie anderen te gaan kanoën. Hoewel het nog erg vroeg was, was het wel al warm. We kanoden (is dat een woord?) Naar het einde van de kloof, waar we de kano op het zand konden leggen en in een tweede kloof konden gaan zwemmen. In de eerste kloof mocht dat niet, vanwege de krokodillen. Daar kan ik wel in komen! Ik had mij sochtends al in bikini gehesen dus kon zo het water in duiken. Op enkele gekneusde tenen, blauwe plekken en schramen vanwege onverwachte enorme stenen en rotsen in het water, heb ik het overleefd. Na het zwempartijtje van een uurtje moesten we nog terug kanoën, wat toch wel er zwaar was. Onze armen waren moe! We reden vervolgens door naar Edith Falls, ook hier heb ik weer gezwommen (ja dames en heren, ik heb in twee dagen nog nooit zo veel gezwommen en er zou nog meer komen!). We aten hier lunch (hamburgers haha). Na de lunch konden we nog even zwemmen. Clancy ging ook mee en zei op een gegeven moment tegen mij 'haha your face! You look so happy!' Ik moet zeggen dat ik me dat op dat moment ook voelde. Heerlijk in de zon, lekker in het water omgeven door leuke mensen (op drie vervelende Duitse meisjes na die geen ruk uitvoerde voor de groep). Na het zwemmen reden we door naar Darwin. Hier werden we bij onze hostels afgezet.
Omdat ik nu heb afgesproken met de twee Ierse dames zal ik morgen deze blog vervolgen, want ik heb nog zoveel te vertellen ;)
XOXO
Maar het mooiste van alles: your happy face. Heerlijk.
Ik wacht met spanning op het vervolg.
Knufz
xxxx